تبلیغات
خانه هوشمند - درب های خودکار چگونه کار می کنند؟

درب های خودکار چگونه کار می کنند؟

دوشنبه 1 آبان 1396 11:00 ق.ظنویسنده : حمید رضایی

 

 بسیاری از مردم بر این باور هستند که درب های خودکار اختراعاتی مختص به دنیای مدرن می باشند، اما شاید از این واقعیت تعجب کنید که درب های خودکار تقریباً نیم قرن است که در دست انسان ها قرار دارند و از آن ها استفاده شده است. در طول زمان، این درب ها از نظر تکنولوژی پیچیده تر شده اند، اما ایده اصلی مربوط به آن ها مدت زیادی است که مورد استفاده بوده است.

تمامی درب های خودکار، بدون در نظر گرفتن نوع یا طراحی آن ها، متشکل از حسگرهایی هستند که به باز و بسته کردن این درب ها در مواقع نیاز کمک می کنند. حال در این مقاله می خواهیم نگاهی به انواع حسگرهایی بیاندازیم که در درب های خودکار به کار گرفته شده اند:

حسگرهای فشار

در دهه ۱۹۶۰، تشک های کنترل را به عنوان حسگرهایی جهت کشف کردن نزدیکی عابر پیاده مورد استفاده قرار داده اند. این تشک ها تغییراتی را در وزن یا فشاری که بر روی ناحیه خاصی از آن ها وارد می آمد کشف می کردند و در جلو و عقب یک درب قرار گرفته بودند تا به خوبی رفت و آمدها را کنترل نمایند. اگر وزن وارد شده بر آن ناحیه خاص از این تشک بیشتر از محدوده تنظیم شده بود (این محدوده کمتر از میانگین وزن انسان ها تنظیم شده بود)، آنگاه این درب ها باز می شدند و هدف از این کار این بود که مطمئن شوند که انسان ها وارد این ساختمان ها می شوند.

فردی که مجبور به ایستادن بر روی این تشک را رد شدن از روی آن بود، با توجه به این که این حسگر به فشار حساس بود، می توانست با قرار دادن پای خود بر روی ناحیه مورد نظر درب را باز کند.

مزیت استفاده از این نوع سیستم ها این بوده است که درب ها تا زمانی که شما به این تشک فشار وارد کرده بودید باز می ماندند، یا به عبارت دیگر، اگر فردی در نزدیکی درب ها ایستاده بود یا قدم می زد این درب ها باز می شدند. این امر باعث می شد که وارد شدن سریع و با سرعت به داخل یک ساختمان با این درب ها آسان نباشد، اما همچنین این درب ها هرگز بر روی یک فرد بسته نمی شدند.

کشف کنندگان حرکتی یا حسگرهای نوری

با این حال، این روزها اکثر درب های خودکار از حسگرهای کشف حرکتی یا حسگرهای نوری استفاده می کنند که این نوع حسگرها در کناره های درب ها نصب می شوند، تا این که درب ها را باز یا بسته نمایند. این حسگرها، همان طور که از نام آن ها نیز پیداست، به دنبال “حرکت” در جلوی درب هستند یا این حرکات را کشف می کنند. در این حسگرها، تحرک به وسیله یک باریکه نور مایکرویو (۱۰٫۵GHz) که وسیله یک آنتن که در قسمت بالایی درب نصب شده است و معمولاً به سمت پایین نگاه می کند، کشف می شوند.

این حسگرها بسیار موثر هستند، اما دارای یک نقص اصلی می باشند: این حسگرها تنها می توانند تحرک را کشف کنند. بنابراین، یک فردی که هنوز روبه روی درب ایستاده یا این که بسیار آهسته قدم می زند (مانند شهروندان کهنسال) ممکن است توسط این حسگر ها تشخیص داده نشود، که همین امر ممکن است منجر به تصادف شود.

حسگرهای فرو سرخ

این حسگرهای تخصصی از فناوری اشعه فرو سرخ استفاده می کنند تا درب های خودکار را باز و بسته کنند. این حسگرها تغییرات موجود در ناحیه احاطه شده توسط درب را کشف می کنند، پس زمانی که یک فرد به درب نزدیک می شود، دمای بدن او به وسیله این حسگرها تشخیص داده می شود، که باعث باز شدن درب می شود.

توجه داشته باشید که این حسگرها به خودی خود به صورت بسیار موثری کار می کنند، اما معمولاً در سیستم های مختلفی که از حساسیت بیشتری برخوردار هستند از ترکیبی از این حسگرها استفاده می کنند تا از گیر و وقفه های احتمالی آن ها جلوگیری کنند. برای مثال، حسگرهای حرکتی کار خود را این گونه انجام می دهند که به محض دیدن یا حس کردن هر گونه حرکتی در مقابل درب، آن را باز می کنند. با این حال، اگر قردی که در جلو درب است ایستاده باشد یا به آرامی راه برود، حسگرهای فشار می توانند وزن این فرد را کشف کرده و از بسته شدن درب جلوگیری کنند تا این که فرد پای خود را از روی آن ناحیه برداشته و دور شود. به عبارت دیگر، زمانی که فرد دور شود یا از درب عبور کند این درب ها بسته می شوند.

 

 


آخرین ویرایش: دوشنبه 1 آبان 1396 02:06 ب.ظ

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر